دُرِ سفته – دو

آخرین منزل ما وادیِ خاموشان است
حالیا غُلغُله در گنبد افلاک انداز

Advertisements

~ by safrang on May 7, 2007.

2 Responses to “دُرِ سفته – دو”

  1. من شنیده بودم : عاقبت منزل ما وادی خاموشان است

    هر چند زیاد فرق نمی کند.. مهم “غلغله” است
    شادکام باشید

  2. درست گفتی شهرزاد عزیز. من از حافظه می نوشتم و حافظه گاهی مرا تنها میگذارد. این بیت از حافظ راخیلی دوست دارم چون در عین حالی که مرا زود به یاد پوچی و کوچکی و کوتاهی زنده گی میاندازد متوجه ارزش و اهمیت غلغله هم میکند و اینکه پیشتر از آنکه برای همیشه مجبور به خامشی شویم بهتر است از گلوگاههایمان استفاده ببریم شاید همین نداها ماندگار ترین چیزی باشد که از ما خواهد ماند .و چون این هم قطعی نیست که پس از مرگ هرکس خاک گلویش سوتکی به دست کودکی بازیگوش باشد پس چه بهتر همه با گلوهای خراشیده برویم ورنه حیف است سالم زیر خاک شوند!

    حافظ که مسلمانی اش شهره است و باری گفته بود “آه اگر از پس امروز بود فردایی” سخت طرفدار لبریز زنده گی کردن در این جهان است چون خوب میدانست که بعد از دیگر چیزی نیست و از همین لحاظ توصیه اش به استفاده نیکو از گلوگاه ها به بیشتر از یک مورد بالا بر میخورد:
    آخرالامر گل کوزه گران خواهی شد
    حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی

    بهر حال سپاس از اینکه سرمیزنی و اینکه مرا متوجه کردی. این بیت را به شکل درستش چند وقت پیش زیر عنوان (در سفته – یک) هم مانده بودم

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: